De Concertband MVGW uit Muizen

Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend

In 1893 werd de toenmalige gemeente Muizen een derde muzikale telg rijker. Naast de reeds bestaande muziekmaatschappijen, met name de Kon. Fanfare “Vooruit en Recht” en de Kon. Harmonie “Sint Lambertus”, kon het ontstaan en de oprichting van een derde maatschappij.

De harmonie is ontstaan uit een geschil tussen de ideologische strekking van 2 plaatselijke heren. Ter informatie, de gemeente Muizen telde destijds verschillende grootgrondbezitter, kasteelheren en andere rijke lui. Denken wij maar aan de familie de Meester op kasteel Betsebroek, het kasteel Terdonck (het oudste en belangrijkste kasteel dat Muizen bezat en in de middeleeuwen door ridder Jan Van Musene, wethouder van Mechelen, werd bewoond), het kasteel van Vennecourt, het kasteel van Zwijvegem, het Spreeuwenhuis, Plankendaal, het Ambrooskasteel (nu Hofstade) en het Kerremanskasteel.

In de geschiedenis van onze harmonie spelen de kastelen Vennecourt en Plankendaal onbetwistbaar een rol. Hun respectievelijke eigenaars, nl. de familie De Buck en de familie Van Langendonck, leefden konstant in onmin en vaak op gespannen voet. Emiel Karel van Langendonck was op dat moment als kasteelheer voorzitter van de muziekmaatschappij Vooruit en Recht.
Zoals het destijds de traditie was, verzorgde deze maatschappij de serenades bij de feestelijkheden van de notabelen van de gemeente. Zo werd in 1893 bij de familie De Buck op Vennecourt een jubileumfeest op touw gezet dat, om het geheel de nodige pracht en praal te bezorgen, muzikaal zou opgeluisterd worden. In laatste instantie verbood voorzitter Van Langendonck de serenade bij de antagonist. Een groep muzikanten nam dat niet en de discussies laaiden hoog op. Eén van de muzikanten, nl. Ferdinand De Breucker, stond op en nam het woord. Hij stelde uiteindelijk de vraag : “Indien er mannen van goede wil zijn die wel willen spelen, dat ze meekomen en mij volgen”. Onmiddellijk stonden 16 muzikanten recht, besloten de serenade toch te spelen en verlieten het repetitielokaal. De scheuring was een feit en de serenade werd vertolkt door de “Mannen van Goede Wil” (anno 1893).

Met gulle steun van de de familie De Buck heeft de maatschappij na veel strijd en tegenkantingen een bloeiende periode gekend. De derde muziekmaatschappij in het kleine Muizen was vertrokken. De naam bleef behouden door alle klassieke stormen heen, nu toch 100 jaar lang.
Vaak kent een kulturele vereniging in haar bestaan perioden van hoogten en laagten. Dergelijke verschijnsel deed zich ook voor bij de “Mannen van Goede Wil”. Een zwarte bladzijde situeerde zich in 1975 en 1976. Door diverse omstandigheden, nl. verlies voorzitter, muziekbestuurder en lokaal, leek de harmonie gedoemd te verdwijnen.

De vastberaden houding van een zestal muzikanten, vernoemd in alfabetische volgorden, te weten De Wever Karel, Peeters Jan Baptist, Van den Broeck Alex, Van Steenwegen Maurice, Vercammen Julien en Verlinden Lucien, betekende de in standhouding van de harmonie.
Zij besloten immers regelmatig kontakt te houden en samen te komen. Deze inspanningen werden beloond en eind 1976 werd de heropstanding ingezet.

In november 1976 werd de muzikale leiding in handen gelegd van de huidige dirigent René Jonckeer. Onder zijn impuls en inzet werd aan de heropbouw begonnen, wat heden ten dage resulteert in een groep enthoesiaste muzikanten en gewaardeerde optredens.